|
SONDEL ‘De bisteboel fan omke Roel’
zo zou het tuincentrum van Jan Piersma in Sondel genoemd kunnen worden. Onder
andere dwerggeiten, pony’s, konijnen, kippen, eenden, duiven, zebravinken en
een poes bevinden zich in de kleinen dierentuin. Voor zijn geiten bouwde Piersma
een miniatuur boerderij, maar in het unieke onderkomen ’Samar útbred’ wonen
nu Japanse krielkippen. ,,De geiten binne te wyld foar de buorkerij en dêrom
haw ik de Japanse krielhintsjes der yn", lacht Piersma.
,,Ik
soe in geitehok meitsje, oars as gewoan. Dat ik krige it yn ‘e holle en makke
in model fan in buorkerij. Der hie ik gjin tekening fan fansels, dat ik ha samar
hwat útbred. Twa winterskoften bin ik, as ik tiid hie, der mei dwaande
west", verklaart hij de naam van het bouwwerkje. Momenteel is Piersma bezig
met de bouw van een molen die straks achter de boerderij moet komen te staan.
|

Jan Piersma bij zijn zelfgemaakte boerderij |
Sântich Piersma heeft het enorm druk. Hij runt
namelijk samen met zijn vrouw een tuincentrum aan de Beuckenswijkstraat in
Sondel. Vroeger hield hij zich dagelijks bezig met tuinaanleg. Van kale
modderbakken of grote wildernissen een mooie tuin maken vond hij altijd het
mooiste van het vak. Nu knapt hij hier en daar nog een tuintje op.
Het tuintje
voor ’Samar útbred’ ziet er dan ook zeer goed onderhouden uit. Het
verzorgen van het vele vee en de bloemenzaak vergt nu het meeste van zijn tijd.
Ondanks zijn leeftijd denkt hij echter nog niet aan ophouden. ,,Ik fiel my noch
gijn sântich, mar dat kin samar komme. Ik fiel my hjir noch sa thús, en kin
noch net by de minsken en myn bisten wei". |
| In het glazen tuincentrum van Piersma,
immer getooid met alpinopet, nog druk bezig de schade die de februari stormen
aanrichtten te herstellen. ,,Ik meitsje de saak no al wat lytser", legt hij
wijzend naar waar vroeger de muur van het complex stond, uit. ,,It bedriuw wurdt
lytser en ik âlder". In een groot hok in de kas liggen tien
Carolieneendekuikentjes onder een rode lamp: één grote donsvlek onder het
warme licht. ,,Dat is sok prachtich guod". Piersma is ‘wild’ met zijn
eenden. Ook Mandarijn-, Bahamapijlstaart en witoogeenden zwemmen rond het
tuincentrum van de familie. Het blijft overigens niet alleen bij zwemmen. In het
najaar bezoekt Piersma tentoonstellingen in Balk, Bolsward, Emmeloord en Sneek
en toont hij zijn eendenvolk aan een deskundige jury. Eenmaal won hij met een
Manarijneend een eerste prijs in de klasse uitmuntend. Sûkerklûntsjes
’s Avonds krijgen de jonge kuikens
gezelschap van twee pony’s en een veulen. ,,Ik ha de pony’s nachts altiid op
stâl. It hoecht einliks net, mar ik wol dat mar sa ha. Dan krije se in
sûkerklûntsje fan my en der meie ze wol oer". Naast de jonge
eendenkuikentjes zitten valkparkieten en tortelduiven in een volière. Een poes
komt even nieuwsgierig kijken wie er zich in de glazen kas bevindt. Het is één
‘bisteboel’ bij het tuincentrum in Sondel. De liefde voor dieren is bij
Piersma er groot. De dierenvriend wordt echter emotioneel als hem gevraagd wordt
of hij geen hond bezit.
Unwennich
,,Trije jier lyn is myn hûn hjir foar op
‘e dyk deariden. Ik hie krekt de blommen rûn brocht, it wie p in
sneontemiddei wit ik noch wol. Ik wie rêstich útstapt en wachte op ‘e hûn,
faaks kaam dy fuortendaliks efter my oan. Dy deis is it bist de dyk op flein,
miskien wol efter in hazze oan, en deariden. Ik bin noch altiid ûnwennich. It
wie sa ’n goed hûntsje".
Buiten lopen nog wat dwerggeiten en in de
bloemenzaak is zowaar nog een vijver aangelegd met grote goudvissen erin.
Konijnen ontbreken uiteraard ook niet in de kleine dierentuin. In de bloemenzaak
is verder nog een volière aanwezig met diamantduiven, zebravinken en
gouddiamantjes.
Iedere ochtend staat de familie Piersma om
zeven uur op om het vee te voeren. In de namiddag doet Piersma dat alleen. Dat
het veel tijd kost vindt hij niet erg. ,,De bisten moatte goed behannelje wurde,
oars moatte jo se net nimme".
Fekânsje
Tijd voor vakantie heeft het echtpaar
Piersma niet, maar daar heeft het vlijtige stel ook geen behoefte aan. Volgens
Piersma is iedere stap die hij op zijn erf en tuincentrum zet als het ware
vakantie. ,,As wy nei bûten stappe, hawwe wy einliks altiid frij". Hij is
dan ook niet alleen gebonden aan zijn dieren, ook aan zijn geboortestreek
Gaasterland en in het bijzonder het dorp Sondel. ,,As ik earne ris yn in lyts
húske moat, wol ik beslist net út Sondel wei".
Bron: Sneeker nieuwsblad 12 juli 1990 Cees
Walinga
|