Op naar Schokland

We troffen het, wintertje net weer voorbij, dus geen koukleummiddag om Skokland te bezoeken. Vanaf de Bining reden we met Dorpsbelang die dit reisje organiseerde naar de NOP met een 26 personen richting Schokland, voorzitter Heert de Vries voorop die weet waar het Werelderfgoed ligt. Daar aangekomen kregen we eerst een bakje koffie in het bijbehorende restaurant.

Daarna werd de grote groep in 2e gesplitst en kregen we een rondleiding van een gids.

De gids vertelde over het aloude land dat door de eeuwen heen een eiland werd. Rond 1600-1700 moest het eiland grote stukken land prijsgeven aan de zee. Lijkkisten dreven dan om het eiland. Het eiland in de Zuiderzee is ongeveer 4 km lang en heeft altijd moeten strijden tegen het water.

Met de vloedstorm van 1825 stond het water tot in de kerk en werden een 20 tal huizen door de zee weggespoeld. De mensen zaten een tijd oa in de kerk op de zolder. Deze kerk werd afgebroken en een nieuwe kerk herrees. Op last van koning Willem III werd het gehele eland in 1859 ontruimd met de 600 Schokkers die op 3 woonterpen aan de beschutte oostkant woonden, om erger te voorkomen. Nadien is het eiland nog zelden door stormen bedreigd.

De gids geeft uitleg over het aloude eiland
Nadat er een dijk in om de Noordoostpolder werd gelegd is men in 1940 begonnen de polder droog te leggen. Daar het eiland een veengebied is, is het al 1.50 meter ingeklonken. Nu zijn er plannen gerealiseerd om de landerijen rondom het eiland te vernatten om de inklinking te vertragen.
Er was ook een soort waterput van 5x2x2 mtr. te bewonderen met gladde estrikken op de bodem, een gelijksoortig waterput zit er ook in de grond voor de boerderij van Klaas Schilstra die werd gebruikt bij het vroegere Beuckenswijk.
Vlak bij de kerk stond een waterkanon, als het wassende water kwam, werd hiermee een aantal schoten gelost, zodat de bewoners zich vast konden voorbereiden. De kerk ook van binnen bekeken met zijn gele steentjes vloer. Hedendaags is dit een mooie trouwlocatie. De broer van Willem de Vries, Wybren is hier in 2001 getrouwd.


Vervolgens wisselden de groepen, wij naar binnen het museum bekijken, de andere groep ging buitenom, de lucht werd steeds donkerder dus die zullen wel een buitje op de kop hebben gehad;-}


Het oude kerkje van 1825 binnen bekeken


In het museum komt de geschieden van het hele eiland voorbij, van de ijstijd tot de mensen die in de NOP sloten hebben gegraven om het water af te voeren. Talrijke kleine boeren in Gaasterland zijn daar op de fiets heen getogen om dat werk te doen. In 1995 is Schokland toegevoegd aan het UNESCO-Werelderfgoed.

Na de bezichtiging te hebben we in het restaurant onder het genot van een bakje koffie en appelgebak met slagroom nog wat nagepraat. Na een toeristische trip met de auto via de andere kant van het eiland, zijn we weer in Sondel aanbeland. Toevallig was in de Bining een snackmiddag, dus zijn we daar ook nog maar even aangeschoven.
Bestuur Dorpsbelang, bedankt voor de interessante middag.

Riedo.nl, 26 jan. 2019